เสี่ยโอ จัดเกมรัก! นุ้ย ก้อย ศรีรัตน์ อรอนงค์ ชอบคนไหนมากที่สุด!

เปลี่ยนเมียทีตึกทีใช่แล้วมันยังเปลี่ยน ไม่ได้อยู่อันบางอันนะไอ้ทางด่วนศรีรัตน์ อะไรสักอย่างอ่ะ >> ไม่เปลี่ยนเหรอ >> เปลี่ยนไม่ได้ มีเรื่องเล่าเรื่องนึงอันนี้ไม่บอกว่าใคร เล่าให้ฟังแล้วกัน เคยมีแบบนักแบดมินตันผู้ชายดาวรุ่งคนนึง เนี่ยในวงการก็มองว่าเค้าต้องมีอนาคตไกล ต้องเป็นระดับทีมชาติมือต้นๆแน่ >> อื >> แต่ว่า ในยุคที่เค้าเล่นเนี่ยบังเอิญโชคร้ายจับ ฉลากสุ่มกี่ทีกี่ทีก็เจอกับสิริวัณมี >> หึจับคู่เจอกับอีเนี้ย >> จับฉลากแข่งจับคู่กี่ทีกี่ที >> คู่ผสม >> ก็เจอกับสิริวรณวลี ก็เจอกับศิริวรวลีแล้วก็อนาคตเปลี่ยนอื >> อนาคตเปลี่ยนเพราะว่าผลงานมันไม่ไม่เกมัน
ไม่เวิร์คใช่มั้ย >> มันไม่เวิร์คครับดู >> เปลี่ยนเมียทีตึกทีใช่ >> แล้วมันยังเปลี่ยนไม่ได้อยู่อันบางอันนะ ไอ้ทางด่วนศรีรัตน์อะไรสักอย่างอ่ะ >> ไม่เปลี่ยนเหรอ >> เปลี่ยนไม่ได้ >> เออ >> ก็ด่วนศรีรัตน์ก็เป็นด่วน ดีมั้ยน่าจะดีนะด่วนศรีรินาถ >> อเป็นด่วนีปังกรไป >> เออด่วนสุธิดาเออด่วนด่วนสุธิดาหรือ สุธิดาเนาะชื่อมันเออกูจำศัพท์กันสุธิดา หรือสุธิตาสุธิดาเออด่วนสุธิดาด่วน เนี่ยครับการอยู่ เอ่ออยู่ให้ได้ภายในระบบระบอบแบบนี้ทำให้ ข้าราชการหรือแม้แต่นักวิชาการมันก็ต้อง ปรับตัวให้มันเหมือนปริงอ่ะ >> เออถ้าถ้าเกิดคุณสามารถเกาะเกี่ยวconneกช
กับราชสำนักได้คุณก็ไปรุ่งไปโลดไปรอดเอ่อ ถ้าคุณเกาะเกี่ยวไม่ได้คุณก็ไปร่วงไปรุ่ง ไปเริ่ง >> อื >> ใช่ม >> ต่อไปต้องมีเขื่อนหมูเขียวมั้ครับมีอาจจะ มี >> เดี๋ยวก็มีเดี๋ยวก็มี >> เออไม่รู้จะเอาตรงไหนก็นี่แหละเดี๋ยวปลด เขื่อนสังวาลย์ออกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เขื่อนทีปังกรเออพอมันไม่เอ่อเ้าไม่ให้ สร้างใหม่แล้วมั้งคนสมัยใหม่ก็ไปโลเอา เปลี่ยนชื่อเก่าๆหรือก็ไปหาสะพงสภาที่ >> ป่าให้พวกมึงสร้างใหม่กันแล้ว เออ >> สร้างจนพื้นที่ป่าจากสมัยก่อนพื้นที่ ป่าในประเทศไทยมันมีเกิน 50% เดี๋ยวนี้ มันเหลือไม่ถึง 14% แล้วมั้ง >> อออือหึ
>> อมึงเอาไปสร้างเขื่อนกันหมดแล้ว >> อืวัฒนธรรมพอปพกันด้านี่มันชัดเจนเอาไป ตั้งชื่อสะโพงสะพานวันดีคืนดีก็เอาไปตั้ง ชื่อสัตว์แปลกๆบ้าๆบอๆเออปูงๆ >> เออนั่นน่ะเขื่อนหมูเขียว >> แล้วนี่ก็มันไม่ก็ใช่ไม่ใช่แค่เจ้านะมัน ก็ลามไปถึงคนรับใช้ของเจ้าด้วยอย่างที่ สงขลาก็จะมี >> สะพาน >> อ้าเดี๋ยวนี้มีสะพานพระราม 10 แล้วเหรอ >> ไม่ใช่ >> มาจิ๋วมีหรือยัง >> จริงเหรออันนี้เอาฮาหรือเอาจริง มีพระราม 10 แล้วเว้ย >> สพานทีมังกร่ะนะ >> เออก็สมัยก่อนมันก็เผื่อแผ่ไปยังคนรับใช้ ของเจ้าด้วยอย่างเช่นสะพานเปรม ตินสูรานนท์อะไรเงี้ย >> อ >> ทั้งๆที่ภาษีประชาชนทั้งนั้นน่ะไปสร้าง
แต่ว่าเอาชื่อตัวเองไปไปโฆษณาเออๆ >> อื >> นะฮะก็นี่แหละระบบเนี้ยมันคุณไม่ได้แข่ง ขันกันอย่างเสรีนะครับแต่การแข่งขันทาง ธุรกิจมันถูกผูกขาดไว้กับconคชของ ราชสำนักที่ควบคุมทั้งความมั่นคงควบคุม ทั้งกฎหมายควบคุมทั้งบริหารนิติบัญญัติ และตุลาการทั้งหมด >> อือๆ >> ดังนั้นถ้าเด็กยุคใหม่ใหม่รุ่นใหม่ๆโต ขึ้นมาแล้วคุณหวังว่าจะได้ แข่งขันสร้างตัวทำธุรกิจในตลาดที่มันมี เสรี ให้พื้นที่กับความคิดสร้างสรรค์ >> อื >> มันไม่มีครับที่ประเทศไทไม่มี >> อื >> ถ้า มีเรื่องเล่าเรื่องนึงอันนี้ไม่บอกว่าใคร เล่าให้ฟังแล้วกันเคยมีแบบนักแบดมินตัน
บ้านผู้ชายดาวรุ่งคนนึงเนี่ยในวงการก็มอง ว่าเค้าต้องมีอนาคตไกลต้องเป็นระดับทีม ชาติมือต้นๆแน่ >> อื >> แต่ว่า ในยุคที่เค้าเล่นเนี่ยบังเอิญโชคร้ายจับ ฉลากสุ่มกี่ทีกี่ทีก็เจอกับสิริวัณมี >> หึเหรอจับคู่เจอกับอีเเนี่ย >> จับฉลากแข่งจับคู่กี่ทีกี่ที >> คู่ผสมก็เจอกับสิริวรวลี >> ออ >> ก็เจอกับสิริวรวลีแล้วก็อนาคตเปลี่ยน >> อื >> อนาคตเปลี่ยน >> เพราะว่าผลงานมันไม่ไม่เกมันไม่เวิร์คใช่ มั้ย >> มันไม่เวิร์คครับ >> มันไม่เวิร์ค >> เออถ้าถ้าไม่ต้องมาเจอกับไอ้การแทรกตัว เข้ามาเป็นนักกีฬาทีมชาติของเจ้าของ ศิวรวลี >> อือ >> เไปไกลแล้ว
>> อ๋อ ต้องมาคอยเป็นทีมคู่ผสมให้กับพี่กบ >> ต้องมาเป็นตัวลองมือลองตีนทั้งๆที่ฝีมือ เก่งกว่ากันมากมายจ่ายกองแต่ต้องมาเป็น ตัวลองมือลองตีนให้ >> เพราะว่านี่มันเล่นคนเดียวไม่ได้ไง >> มันแพ้ใครไม่ได้ >> แพ้ใครไม่ได้ >> เออแพ้เดี๋ไปฟ้องพ่อ >> อ๋อถ้าเป็นคู่ผสมนี่ยังโทษไอ้ผู้ชายได้ตี ไม่ดีเออกูไม่เกี่ยว >> เออ >> แล้วอนาคตเค้าก็ดับ ไม่ได้โตในฝีมือที่ที่มีที่แท้จริงเพราะ ว่าอะไร Connection ของเจ้ามันมาเบียด มันมาเบียดเอาอนาคตเข้าไป >> สรุปว่าต้องถึงมึงจะดังอย่าดังตัวเปล่า ให้เอากบกูขึ้นไปดังด้วยอะไรทำนองนี้ใช่ ป่ะ >> มันเป็นตัวถ่วงคนที่เขามีฝีมือจริงๆ
>> แต่มันคิดมาเป็นแบบนี้ไง >> กบมันคิดแบบนี้ >> เอ >> อันนี้เฉพาะแบดิงตันนะครับนะครับไอ้วงการ ขี่มา >> เออนี่ๆดังนั้นนี่เราพูดถึงโครงสร้างของ รัฐโดยรวมว่าเด็กยุคใหม่โตขึ้นมาถามถาม ว่าคุณจะมีโอกาสได้แข่งขันอะไรอย่างสร้าง สรรค์และมีเสรีจริงๆมอย่างแฟร์อย่างเป็น ธรรมจริงๆมั้มันไม่มีตลาดเสรีทางความคิด สร้างสรรค์ให้แข่งขันได้อย่างจริงๆเพราะ ว่าวงการดีไซน์เนอร์ทั้งประเทศคนเก่งมาก มายแต่สุดท้ายมีอยู่คนเดียใช้งบ ประมาณรัฐงบประมาณภาษีประชาชนไปโฆษณา แบรนด์ตัวเองได้ >> อื >> เห็นมั้ย >> โอกาสมันถูกรักขโมยไปจากคนทุกๆคนที่ควรจะ
มีอย่างเท่าๆกันไปประเคนให้กับคนคนเดียว ที่ไม่ได้เก่งอ่ะ >> อื >> เก่งไปทุกเรื่องเลยตีแบตก็ได้ขี่ม้าก็ได้ ออกแบบก็ได้อะไรมันไม่มีหรอกเออแล้วการ ที่อยากจะไปทำอะไรสักอย่างของคุณมันต้อง ทำลายอนาคตของคนที่เขาทำไอ้สิ่งนั้นมา อยู่แล้วไปกี่คนเนี่ย >> อื >> เออต้องการก้าวไปของคุณต้องมีกี่คนลงไป นอนเป็นพื้นบันไดให้คุณเหยียบอ่ะนี่นี่ คือความเป็นความเป็นระบอบแบบเจ้าพวกนี้ เด็กยุคใหม่โตมาไม่มีการแข่งขันที่เท่า เทียมครับมีแต่การแข่งขันที่ถ้าคุณมี conneกชกับเจ้าคุณก็ไปได้ไกลอ่ะ >> อื >> วิ่งเข้าหาคเneกชของเจ้าของคนมีสีคนมีกอง
ทัพมีทหารมีศาลอยู่ข้างหลังพวกบูรแคat วิ่งเข้าหาคนเหล่านี้ก็ไปได้ไกล >> เอ่อทำให้คนอื่นเสียโอกาสไปเลยนะจาก ระบอบระบอบระบอบอุปถัมภอใช่ถ้าสมมุติเค้า คนที่เค้าตีแบตผู้ชายคนนั้นถ้าเค้าไม่ ต้องมาอยู่ร่วมแผ่นดินกับกบป่านี้เอาจจะ เป็นมืออันดับต้นๆของโลกก็ได้ >> อืๆๆ >> แต่มันเสียไปหมดแล้ว >> เออเนาะ >> เออนะฮะเนี่ยแล้วเด็กที่โตขึ้นมาก็ต้อง อยู่กับสภาพแบบนี้ทุกคนไม่ว่าคุณจะอยู่ใน ธุรกิจอะไรคุณเชื่อมั้ยว่าในธุรกิจนั้น มีคู่แข่งคุณที่มีคneคชกับเจ้า >> แน่นอน >> เออแล้วถ้ามีเรื่องไปเหยียบตาปลากันไปมี เรื่องกับมันใครชนะก็ต้องไอ้คนที่มี
คเนกชักับเจ้าชนะนะในศาลมันศาลของ เจ้า >> อื >> ถูกป่ะแล้วจะไปมีหวังอะไรกับประเทศแบบนี้ อ่ะ >> อื >> เค้าก็หาทางเรียนภาษาอื่นไปย้ายไปทำมาหา กินที่อื่นกันนะไอ้มันไม่มีหวังกับ >> ประเทศนี้แข่งขันอย่างไม่แฟร์เพราะ ว่าแข่งกี่ทีกี่ทีเจ้าก็แซงคิวคนอื่น